De mens als plaagdier

Volgens een onlangs gepubliceerd onderzoek vindt de Nederlander biodiversiteit het belangrijkste item om aan te werken. Belangrijker nog dan bijvoorbeeld scholing. Biodiversiteit is zonder twijfel belangrijk. Voor mij is dit de sleutel waar alles in de natuur om draait. Alles, maar dan ook alles, hangt binnen een biotoop aan elkaar, van grotere zoogdieren, via de superbelangrijke insecten naar de algehele beplanting. Het ingenieuze van het systeem, dat wij natuur noemen is volgens mij de Nederlandse bevolking, die steeds verder van de natuur af staat, niet van doordrongen. Die natuur is al miljoenen jaren volgend. Wanneer de omgeving veranderd door verandering van temperatuur of door bebouwing zal de flora en fauna veranderen. Er zullen alleen soorten planten en dieren overblijven of bijkomen die goed passen in de veranderde omgeving. En alles is dan perfect op elkaar afgestemd.

Deze biodiversiteit in stand houden is een hele toer in ons overbevolkte landje. Dat wat natuur- en milieuorganisaties willen is eigenlijk niet mogelijk. Ze willen van alles maar wat ze doen is niet meer dan hovenieren in het groot. We maken in Nederland de natuur zoals we het hebben willen en hopen dan op de juiste soortenrijkdom. Maar het is druk in Nederland dus zijn er veel externe moeilijk beheersbare factoren, zoals luchtkwaliteit die dan ten koste van alles aangepakt moet worden. Is dat met de kennis die we nu hebben eigenlijk wel mogelijk? Of zullen we in dit dichtbevolkte gebied daar concessies aan moeten doen? Ik denk dat dit heel lastig is op onze plek in de wereld.

We hebben in de wereld namelijk te maken met een soort zoogdier, waarvan de aantallen razendsnel stijgen. De mensheid. Meer dan 7,5 miljard exemplaren telt onze soort en de aantallen groeien schrikbarend. Dat is het grootste probleem van de biodiversiteit in de wereld. Een soort die groeit en dus steeds meer ruimte en voedsel nodig heeft. Wanneer een soort groeit gaat dat in de natuur altijd ten koste van andere soorten. Zo zijn de wetten van moeder natuur en die kan de mensheid echt niet veranderen. Om een toekomst te hebben voor de volgende generaties zal, weliswaar langzaam, het aantal mensen in de wereld drastisch ingeperkt moeten worden, anders trappen we uiteindelijk alles zelf dood en zal alle broodnodige biodiversiteit verdwijnen. Ik vind het nog steeds een wonder dat je over het krimpen van de wereldbevolking eigenlijk nooit iets of iemand hoort.

Om de biodiversiteit tegemoet te komen en dan heb ik het nog niet over het direct redden van de situatie, maar eerst optimaliseren, en dat heeft veel tijd nodig, is er in mijn ogen één hele belangrijke optie: Stop allereerst de groei van de wereldbevolking. Er zijn veel te veel mensen op deze wereld en alles zal daarvoor moeten wijken, terwijl we niet zonder de natuur, zoals deze nu eenmaal werkt, kunnen. Daar ligt misschien een taak voor klimaatactiviste Greta ‘how dare you’ Thunberg, je weet wel, dat meisje met die vlecht die door milieuactivisten naar voren werd geschoven om de generatie voor haar, belerend toe te spreken over wat ze allemaal fout hebben gedaan. Ik zou Greta uit willen dagen haar eigen generatie er van te overtuigen dat ze niet meer kinderen krijgen dan dat er mensen sterven in de wereld, want daar ligt het begin van een oplossing die generaties lang gaat duren, maar de redding zal zijn voor de aarde. Daar zou ze voor ingezet moeten worden. De mens is het gevaarlijkste plaagdier van deze aarde. Ik zou zeggen: “Greta, I dare you!”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *