Veganisme is als een religie

Veganisten benaderen hun ideeën over eten als een religie. Het gaat hier vooral over opvattingen waarvan ze vinden dat het zo is, zonder daar feitelijke bewijzen voor hebben. Iemand die in een God of een hiernamaals gelooft kan dit niet doen omdat er directe harde wetenschappelijke bewijzen zijn, maar omdat ze overtuigd zijn wat het gevoel hen ingeeft. Vaak geeft dat een houvast voor het leven en dat is prima. Een veganist doet in feite hetzelfde. Ze vertalen de gedachten en de gevoelens van dieren als het om pijn of verdriet gaat naar menselijke maatstaven. Net als met religies is hier geen bewijs voor, maar het laat de echte veganist zich beter voelen en ook dat is prima. Alles is gebaseerd op emotie.

Net als bij religies zijn er ook in de vega-wereld extremisten. Zij verenigen zich in cult-clubs als Wakker Dier, Eyes on Animals en in de politiek als de Partij voor de Dieren. Deze fanatieke veganisten doen of half Nederland geen vlees meer wil eten, terwijl het percentage veganisten echt heel klein is. Toch hameren deze mensen op het belang van het niet gebruiken van dieren, voor vlees of producten, zonder feitelijke onderbouwing. Hun ‘religie’ zweert de natuur af en denkt zelf te weten hoe de natuurlijke kringloop zou moeten werken en snappen niet hoe biodiversiteit optimaal werkt. Dieren en planten hebben elkaar nodig. Daar hoort vlees bij en dat doen we door dieren te houden om de nodige dierlijke eiwitten te produceren. Veeteelt is immers niet meer dan gecultiveerde jacht.

Het menselijk lichaam is al tienduizenden jaren aangepast op het eten van granen, groenten, fruit, vlees en vis. De eenvoudigste manier is om van alles dagelijks, of in elk geval regelmatig iets te eten. In het verleden hadden we de schijf van 5 en die zat er in mijn ogen niet zo ver naast. Vroeger waren de mensen zo gek nog niet. Eten is een natuurlijk proces dat je zo min mogelijk moet verstoren. Dierlijke eiwitten hebben hier een belangrijke plaats in. Het is niet voor niets dat mensen met een gezondheidsprobleem of kinderen in de groei het advies krijgen om vlees en zuivel te eten. Daar zitten stoffen in voor de spieropbouw en zeer specifieke vitamines.

Naast het belang van dierlijke eiwitten zie ik persoonlijk de milieuproblemen en de dieronvriendelijkheid niet. De milieudruk zou hoog zijn, maar kijkt iemand wel eens naar de mate van energie die nodig is voor de productie van margarines en vegaproducten? Laat staan de steeds verder woekerende productie van soja en aanverwante producten, die, in tegenstelling tot linkse berichtgeving, voor 95% geteeld wordt voor de mens. De veehouderij staat slechts garant voor het restproduct. Het veel genoemde dierenleed valt in Nederland reuze mee. Dieren krijgen te vaak menselijke eigenschappen toegedicht die in werkelijkheid niet aanwezig zijn. We verzorgen in ons land de dieren heel erg goed en slachten ze op een nette manier, zonder dat de dieren ook maar het besef hebben dat ze over 2 seconden dood zijn of pijn hebben. Reden genoeg om regelmatig een stukje vlees te eten, al is het alleen maar omdat de vleesvervangers voorlopig nog lang niet kunnen tippen aan de smaak en de voedingswaarde van een mooi stuk vlees.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *